დღესასწაულისთვის საჩუქრების არჩევის წესები

სკოლის კალენდარში ბევრი განსხვავებული დღესასწაულია - სწავლის პირველი დღის ზეიმიდან  სკოლის დამთავრებამდე. თუმცა მასში განსაკუთრებული ადგილი ახალი წლის აღნიშვნას უკავია. ბავშვების უმეტესობა მას მოუთმენლად ელის,. მოუთმენლობა გამოწვეულია ასევე, საჩუქრების გაცემის ტრადიციის წყალობით. საახალწლოდ სასკოლო მატიანეებისა და კარნავალების ორგანიზებისას დიდი ყურადღება უნდა მიექცეს საჩუქრების არჩევანს. პირველ რიგში, ისინი უნდა შეესაბამებოდეს სახელმწიფო ხარისხის სტანდარტებს და ჰქონდეს საჭირო სერტიფიკატი, რადგან საუბარია ახალგაზრდა თაობის ჯანმრთელობაზე. სკოლის საჩუქრების მიმწოდებლის არჩევისას მნიშვნელოვანია შეისწავლოს ასეთი დოკუმენტაციის ხელმისაწვდომობა, შეაფასოს მისი გამოცდილება ბაზარზე, მიმოხილვები და რეკომენდაციები.

კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი პუნქტია შესაძლებლობა აირჩიოს საჩუქრის ვარიანტი, რომელიც საუკეთესოდ შეესაბამება ბავშვების ასაკს და მოლოდინებს. როგორც წესი, საახალწლო არდადეგებზე ჩუქნიან ტკბილეულს, სათამაშოებს, წიგნებს, კრეატიულ კომპლექტებს და ა. შ. ზოგიერთი კომპანია ასევე იძლევა შესაძლებლობას შექმნას სადღესასწაულო ნაკრები ინდივიდუალურად. ამ შემთხვევაში, თქვენ შეგიძლიათ დაასრულოთ საჩუქარი თქვენი შეხედულებისამებრ, და გააფორმოთ  იგი არჩეულ სტილში.

რა თქმა უნდა, საახალწლო საჩუქარი დღესასწაულის მნიშვნელოვანი ნაწილია, ტრადიციის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ელემენტია. ამავდროულად, მთელი ღონისძიება არ უნდა იყოს ფოკუსირებული საჩუქრების გაცემაზე. მნიშვნელოვანია ბავშვების ჩართვა პროცესში, მათი დაინტერესება, რათა მათ დააფასონ დღესასწაულის  ერთობლივად მომზადების შესაძლებლობა და  სხვებისთის სიამოვნების მიღების შესაძლებლობა,  ისაუბრონ მეგობრებთან და მასწავლებლებთან არაფორმალურ გარემოში. მშობლებს ასევე შეუძლიათ გახდნენ ასეთი დღესასწაულის ნაწილი, ისაუბრონ როგორც სტუმრებმა ან თუნდაც თავად გახდნენ დღესასწაულის აქტიური მონაწილეები.

დღესასწაულის ზოგადი ფენომენი.

 დღესასწაული არის კაცობრიობის    მოწესრიგებული  ცხოვრების  არსებობის ერთ-ერთი წყარო და საზომი.  მიუხედავად იმისა, რომ ისტორიის გარკვეულ პერიოდებში დღესასწაული დაქვეითებას განიცდის, კულტურის ეს ელემენტი ბოლომდე არასოდეს არ ქრება;  უძველესი დროიდან  ის ყველაზე მეტად ითვლება მუდმივად  განახლებად  აქტივობად.    ყოველ ჯერზე, როდესაც საზოგადოება დასვენების პრობლემის წინაშე დგას,  ხელისუფლება იყენებს დროში გამოცდილ სადღესასწაულო სტანდარტებს:

·         ადამიანთა გაერთიანების,  სოციალური მთლიანობის შექმნის, ჩამოყალიბებისა და დამკვიდრების მნიშვნელოვანი საშუალება.

·         პიროვნული განვითარების ერთ-ერთი ეფექტური საშუალება.

დღესასწაულის მთავარი მიზანია თავისუფალი დროის ორგანიზება და ესთეტიური სილამაზის შეგრძნება. იგი  რაიმე ღირსშესანიშნავ მოვლენასთან დაკავშირებული საზეიმო დღეა. აღსანიშნავი მოვლენის ხასიათის, მნიშვნელობისა და გავრცელების არეალის თვალსაზრისით დღესასწაულები იყოფიან ეამდენიმე კგუფად. კერძოდ:

·         სამოქალაქო (საერთო-სახალხო, ეროვნული, პროფესიული),

·         საერთაშორისო

·         რელიგიურ დღესასწაულებად.

სამოქალაქო დღესასწაულებს შესაბამისი კანონებით აწესებენ სახელმწიფოები,

საერთაშორისოს — საერთაშორისო ორგანიზაციები თავისი აქტებით,

რელიგიურს — რელიგიური დაწესებულებები.

ხშირ შემთხვევაში, დღესასწაულები სახელმწიფოს მიერ უქმე დღეებად ცხადდება. დღესასწაულების უმეტესობა წლის კონკრეტულ დღეს აღინიშნება, მაგრამ არსებობს (მათ შორის რელიგიური) დღესასწაულები, რომლებიც მოძრავნი არიან  და სხვადასხვა წელს სხვადასხვა დღეს ზეიმობენ.

 

საერთაშორისო ეწოდება დღესასწაულს, რომელიც დადგენილია საერთაშორისო ორგანიზაციის (გაერო, იუნესკო და ა.შ.) მიერ ამა თუ იმ მნიშვნელოვანი პოლიტიკური, კულტურული, საზოგადოებრივი და სხვა მოვლენის აღსანიშნავად ან ასეთად მიიჩნევა მსოფლიოს ქვეყნების ერთ ჯგუფში, როგორიცაა ევროპის დღე, აფრიკის დღე და სხვა. როგორც წესი, საერთაშორისო დღესასწაულებს სხვადასხვა საზეიმო ღონისძიებებით აღნიშნავენ, მაგრამ ისინი უქმე დღეებს არ წარმოადგენენ.

მათგან განსხვავებით არის ერთი ჯგუფი დღესასწაულებისა, რომლებიც ფართოდ გავრცელდა და საერთაშორისო მნიშვნელობა შეიძინა. ტრადიციის თანახმად ამ უკანასკნელთ მიაკუთვნებენ ახალწლის დღეს (1 იანვარი), შრომის დღეს (1 მაისი) და სხვა.

ხალხური დღესასწაული რომელიც საქართველოში განვითარდა იყო საერთო - სახალო დღესასწაულები, რომელიც დაკავშირებული იყო რაიმე სიახლესთან, ახალ წელთან, გაზაფხულსა და სიცოცხლის განახლებასთან,  მოსავლის აღება-დაბინავებასთან (როგორც უძვ. მიწათმოქმედი ქვეყანა),  ღირსებებთან და სამართლიანობასთან, თავისი  კლასიკური ფორმით  არის კარნავალი.

თანამედროვე ქართული დღესასწაულები, როლებიც  ეწყობა სახელმწიფოს მიერ და/ან მისი ხელშეწყობით:  მაგ:  „მთის დღეები“,  გემო-ფესტი,  „თბილისობა“  და ა.შ.  წარმოადგენს  კარგად ნაცნობი ძველი ტრადიციული ელემენტების შერწყმით ორგანიზებულ დღესასწაულებს, რომლის მიზანია, როგორც  ქართული სახელმწიფოს, ქართველი ხალხის და ქართული კულტურისა და სპორტის,  ქართული ტრადიციების მიმართ ცნობადობის ამაღლება, ასევე, მოსახლეობის შეკვრა სოციო-კულტურულ ჯგუფებად, საკუთარი თავის პოვნა ინდივიდის მიერ, რომელიმე ჯგუფთან, საქმესთან იდენტობა, აღმოჩენების გაკეთება, პიროვნების ჩამოყალიბება, ეკოლოგიური მდგომარეობის გაუმჯობესება  და ა.შ. 

თავად, დღესასწაული მეცნიერული თვალსაზრისით,  მისი ზოგადი ხასიათი,  სავარაუდოდ, საქართველოში არავის შეუსწავლია და  მაშასადამე,  დღესასწაულის არც რაიმე, ზოგადი თეორია არ გვაქვს.   კერძოდ, არ ვიცით - რა იყო ამ დღსასწაულების აღმოცენების ზოგადი კონცეფცია.  არ ვიცით,  დღესასწაულების რა  ტიპოლოგია არსებობდა უძველესი დროიდან საქართველოში. 

სხვადასხვა სოციალური ურთიერთობების პირობებში, წარმოების ახალი მეთოდები იწვევს ახალი ტიპის დღესასწაულების გაჩენას. ამრიგად, სადღესასწაულო პროგრესი შეიძლება ჩაითვალოს როგორც საზოგადოების ისტორიული პროგრესის ფაქტორი, რომელიც ასახავს თავის დროისთვის დაწინაურებულ იდეებს, დამოკიდებულებებსა და ღირებულებებს.

 დღესასწაული  ამოუწურავია.  დღესასწაულის წარმოშობის ერთ-ერთი ვერსია არის სიხარულის ერთად განცდა, ანუ გახარება წარმატებებითაც და წარუმატებლობითაც. სიხარულის ემოცია არ შეიძლება იყოს ერთიანი, ყველა ადამიანი ინდივიდუალურად ცხოვრობს. შეიძლება არსებობდეს სიხარულის ერთი ობიექტი, მაგრამ ემოცია თავისთავად უნიკალურია, ისევე როგორც ადამიანი.

დღესასწაულის ფორმებიც მრავალფეროვანია.

დღესასწაული. სასურველი რამ - "გულების ცემა უნისონში" - ძალიან ძნელი მისაღწევია. პრაქტიკულად. მისი  მოწყობა შეუძლებელია წინასწარი კოლოსალური შრომის გარეშე. ჩვენ ვსაუბრობთ არა მხოლოდ თავად სადღესასწაულო პროცედურაზე, მთელი მომზადება ბევრად უფრო ფართოა. აქ  საუბარია განათლების სტანდარტიზაციაზე, განათლების გამჭვირვალობაზე და ჭამა-სმის კულტურის ჩამოყალიბებაზე (რომელიც ყოველთვის აქტუალური თემაა, ჩვენნაირი სუფრის კულტურის მქონე ერისთვის). ყოველი დღესასწაული, არსებითად, არის „თავისუფლების ტერიტორია“ ან ფენომენი თავისუფლების იმდენი ხარისხით, რომ მისი აღწერა შეუძლებელია, აქედან გამომგინარე აუცილებელი და სავალდებულოა მუდმივად მზად იყო უსაფრთხოების ზომების დასაცავად.

დღესასწაულის მნიშვნელობა სააღმზრდელო პროცესში.

 დღესასწაულები  უძველეს დროში ჩაისახა.  საუკუნეთა მანძილზე მათ  განიცადეს მრავალი ცვალებადობა.  დღესასწაულები თავისი ფორმით და შინაარსით მრავალფეროვანია - საერთაშორისო, სახელმწიფო, რელიგიური, საერთო-სახალხო, სასკოლო-საგანმანათლებლო და ა.შ.

ნამდვილი დღესასწაული ერთის მხრივ, ისტორიის მიერ ინტერპრეტირებული მოვლენების, ფაქტების, სახელების, მითების ჯამია და მეორეს მხრივ - ხალხის კულტურა, ზნე-ჩვეულებები, ადათ-წესები, ეროვნული და ადგილობრივი ხასიათის ტრადიციები.

თუ საზოგადოება ივიწყებს თავის ტრადიციებს, მაშინ ტრადიციები ინგრევა. თუმცა არსებობს ტრადიციები და მნიშვნელოვანი დღეები, რომელთა დავიწყება  დიდი შეცდომა იქნება საზოგადოებისთვის,  რადგან თაობებს სჭირდებათ ცხოვრების მაგალითები, მისაბაძი გმირები, იდეალები, რომ აღიზარდნონ  მაღალ ღირებულებებზე. დღესასწაულებს უდიდესი მაღალზნეობრივი და აღმზრდელობითი მნიშვნელობა ენიჭება საგანმანათლებლო პროცესში. მისი ყველაზე მნიშვნელოვანი ჰუმანური მომენტი ბავშვების მოწონება და წახალისებაა. თითქმის ყველა დღესასწაული დაკავშირებულია ერთმანეთის მილოცვასთან. ბავშვები ყურადღებას ავლენენ არა მხოლოდ ახლობლთა მიმართ, არამედ, ზოგადად, ადამიანების მიმართ. დღესასწაულებზე დგას საზოგადოებისა და ქვეყნის თითოეული ადამიანის შინაგანი ღირებულების აღიარების ქვეცნობიერი სიმპათია. დღესასწაულებზე გარშემომყოფთა მიმართ პატივისცემა შეიძლება გამოხატოთ ყოველგვარი შიშის, იუმორის გარეშე. მაგ: ქალთა საერთაშორისო დღეს მილოცვა. ეს არის მილოცვა, საჩუქრებისა და ყვავილების შეთავაზება, რაც საზოგადოებში  მიღებული, დაუწერელად დამკვიდრებული ეთიკური ნორმაა, უნივერსალური პრინციპია. დღესასწაულებზე ბავშვები სწავლობენ მეგობრების, ნაცნობებისა და ნათესავების მილოცვას ადგილებზე, მილოცვას თანამედროვე მედიასაშუალებებით შორ მანძილზე. სწავლობენ საჩუქრებისა და სუვენირების მომზადებას და ჩუქებას.  ეს არის ჰუმანიზმის ტრადიციული აქტები, ჰუმანისტური ურთიერთობების გამოცდილება. ყურადღებისა და პატივისცემის გამოხატვა გარშემო მყოფთა მიმართ, რაც თავის მხრივ აძლიერებს მოზარდის მაღალზნეობრივ პიროვნებად ჩამოყალიბების პროცესს.

დღესასწაულების შინაარსი განსახიერებულია მუსიკაში, სიმღერებსა და ლექსებში. ანდაზები და გამონათქვამები შეიცავს, ერთი მხრივ, ბიბლიის მცნებებს, ხოლო მეორე მხრივ, სხვადასხვა მორალურ აკრძალვებს, რჩევას, მითითებებს, ანუ ქცევის წესებს ჩვეულებრივ სამუშაო დღეებსა და დღესასწაულებზე. ეს არის, ასევე, ჰუმანური პრაქტიკა. შეიძლება ვიკამათოთ, რა არის დღესასწაული: ცხოვრების სახე, მითოლოგია თუ ფოლკლორი? ერთიც და მეორეც, და კიდევ მესამეც.  დღესასწაულები წარმოუდგენლად ჰუმანისტური ფენომენია ბუნებაში, აღქმაში და ადამიანთა ურთიერთობის ფორმაში. ეს არის ცოდნის, გართობის და სულიერი და ემოციური წონასწორობის შენარჩუნების საშუალება,  ყოველდღიური ცხოვრების ერთფეროვნებისაგან გათავისუფლება. დღსასწაული არის მოვლენა - მნიშვნელოვანი ფაქტი ადამიანის სოციალურ და პირად ცხოვრებაში. ისინი ემყარება კომუნიკაციურ (ურთიერთობების), თანაგანცდის (გუნდური, კოლექტიური) და შემოქმედებით (კრეატიულ) ღირებულებებს სხვადასხვა ტიპის საქმიანობაში.

ეროვნული და სასკოლო დღესასწაულები თითოეულ ზრდასრულსა და ბავშვს (მოზარდს, ახალგაზრდობას) აძლევს თვითრეალიზაციის, თვითგამოხატვის საშუალებას, თვითშეფასების ამაღლების სა საკუთარი ადგილის დამკვიდრების,  სხვების მოწონების  და აღიარების საშუალება. დღესასწაულის მნიშვნელობა და მოვლენა განისაზღვრება საკმაოდ მარტივი, ბავშვებთან სიახლოვის, ისეთი ზოგადი მახასიათებლებით, როგორიცაა:

- ბავშვების აბსოლუტური ნებაყოფლობითი მონაწილეობა და თანხმობა კონკრეტული დღესასწაულის ორგანიზებისათვის  სავალდებულო წესებისა და პირობების დაცვაში.

- სწავლისა და სოციალური მუშაობის მატერიალიზებული შედეგებისგან განსხვავებული სხვადასხვა საგნის, როლის, მდგომარეობის ბავშვების მიერ თავისუფალი არჩევანის უფლებას.

- ყველა ბავშვსათვის ნებისმიერ დღესასწაულზე საკუთარი სივრცის არსებობას ინდივიდუალობის შემოქმედებითი გამოხატვისთვის;

- დღესასწაულების გონივრული ციკლურობა, ყოველდღიური პრაქტიკის, სწავლების, კლასგარეშე აქტივობების და ნათელი სადღესასწაულო ღონისძიებების პროპორციულობიდან გამომდინარე, ძირითადად კალენდრისა და სასწავლო წლის სტრუქტურის გათვალისწინებით;

- ბავშვთა დღესასწაულების კომუნიკაციური ხასიათი, რომელიც ასახავს ბავშვთა თავისუფლებების,  დემოკრატიის ყველა ასპექტს;

- რაიმე იძულების ან დარღვევის უარყოფა;

- ხალხური ტრადიციების დღესასწაულების არსებობას, რომელიც მოიცავს ფუნდამენტური ხასიათის ჩვეულებების, რიტუალების, ცერემონიების, სიმბოლოებისა და ატრიბუტების მთელ სპექტრს, გართობა-მხატვრულებას, რომლებიც შემუშავებულია სოციალური დროით, სამოყვარულო ხელოვნების ჟანრებით, კონკურსებით, ხელნაკეთობებით, როგორც სოციალური ყოფის შემოქმედებითი მაგალითით, ბავშვის გათავისუფლებას ყოველდღიურობია მონოტონური დამოკიდებულებისაგან. ამ ყველაფერს  ბავშვი მიჰყავს  საკუთარი და მის გარშემო არსებული ცხოვრების განახლების პერსპექტივამდე.

დღესასწაულები ხსნის დაძაბულობას,  განმუხტავს კონფლიქტს და ქმნის საზოგადოებრივ  თანაგანცდას. რა თქმა უნდა, ყველა ზრდასრულს არაერთხელ უნახავს, ​​თუ როგორ განიცდიან ბავშვები სინქრონულად ყველაფერს, რაც ხდება დღესასწაულზე - მაგ: ტაშს უკრავენ ერთობლივად, მღერიან, თითქოს ერთი ადამიანია. ალბათ ძალიან მნიშვნელოვანია, თავი იგრძნოთ საზოგადოების მნიშვნელოვან ნაწილად, კონკრეტული გუნდის თანასწორ წევრად და, რა თქმა უნდა, ორიგინალურ პიროვნებად.  გუნდური მონაწილეობა, გუნდური აღქმა, გუნდური გამოცდილება - ამის გარეშე ნამდვილი დღესასწაული წარმოუდგენელია.

დღესასწაულის გუნდურობა და თავსებადობა ტრადიციაა, რადგან დღესასწაული კოლექტიური თამაშია. დღესასწაულის კომუნიკაციური ბუნება იმდენად აშკარაა, რომ თავად დღესასწაულების სისტემა შეიძლება იქცეს ძლიერ სოციო-კულტურულ ფაქტორად და პედაგოგიური გავლენის ძლიერ საშუალებად.

დღესასწაული მაშინ არის დღესასწაული, როდესაც ის ბავშვებს უნერგავს  სოლიდარობის გამოხატვის სურვილს და უვითარებს   არაფორმალური კომუნიკაციის და მხარდაჭერის უნარს.  ამავე მიზეზით, დღესასწაულს უკუჩვენებაც აქვს, მაგ: გადაჭარბებული ორგანიზებულობა და ზედმეტად მკაცრი რეჟიმი, რაც გამოიხატება იმაში, რომ ბავშვების ყველა აქტივობა წუთ-წუთზეა გათვლილი და  დაგეგმილი, პედაგოგიურად მოწესრიგებული, ყველაფერი წინასწარ ვარჯიშდება და ბავშვის თავისუფლება გარკვეულად შეზღუდულია.  თავისუფლება და ურთიერთობის ნებელობა  შობს ბავშვების სადღესასწაულო თავსებადობას.

ასე რომ,  სამუშაო დღეებში პედაგოგები უნდა ხელმძღვანელობდნენ დღესასწაულების მომზადების პრინციპით -  განსაკუთრებით ბავშვებისთვის, რომლებსაც ასე სჭირდებათ გულისა და სულის სადღესასწაულო შრომა, სულიერი თვითგამოხატვა და სულიერი გამდიდრება. ჩვენ გვჭირდება ზეიმის კულტი საზოგადოებაში.

დღესასწაულები  იქმნება საუკუნეებისა და ათასწლეულების განმავლობაში ურთიერთობების რთულ ქსელში. ამ კავშირების გაწყვეტა შეუძლებელია, რადგან მაშინ ირღვევა ცხოვრების ჰარმონია, მისი ყოველდღიური და სადღესასწაულო წეს-ჩვეულებები, რომლებიც ხალხის კულტურისა და თავისუფლების ნაწილია.

ხალხმა თავის დღესასწაულებში განასახიერა დიდისა და ამაღლებულის სინთეზი, მათი სულიერი დამოუკიდებლობა და თავისუფლება.

P.S.  ეს უნდა ახსოვდეს ყველას, ვინც ბავშვებს, შვილებს და ქვეყნის მომავალს ზრდის.

ტექნოლოგიური წერა-კითხვა ყველა ადამიანის პირადი წარმატებისთვის, ასაკის მიუხედავად, უმნიშვნელოვანესი უნარია დღევანდელ დღეს. თუ წარმატებები გსურთ, მიიღეთ ბლოგზე არსებული ინფორმაციები.

 ტექნოლოგიები დღეს.

ხელით წერა, როგორც სწავლების ერთ-ერთი მეთოდი

ხელით წერა, გადაწერა ერთ დროს ძალიან პოპულარული იყო. წინათ მთელი ოჯახები  იყვნენ  ამ საქმეში ჩართული. ხშირად ეს მათი პროფესია და შემოსავლიც წყარო იყო.  დღეს იგი არაპოპულარულ პროფესიად ითვლება. უფრო მეტიც, ადამიანებს ურჩევნიათ საქმე გაიმარტივონ და ტექსტები კლავიატურაზე აკრიფონ, დაბეჭდონ ან სულაც,  შეინახონ მსგავსი ტექსტები, რომ ერთი და იგივე საქმე რამდენჯერმე არ გააკეთონ.  არა და, კვლევები ცხადჰყოფს, რომ  ხელით წერას დიდი სარგებელი მოაქვს ადამიანებისთვის, განსაკუთრებით მოზარდებისთვის. მაგალითად, 

ხელით წერა ბავშვზეც და უფროსზეც მოქმედებს პოზიტიურად - ფურცელზე საკუთარი მოსაზრების გადატანით ადამიანი თავისუფლდება ცუდი შინაგანი ემოციებისგან, ცუდი წინათგრძნობებისგან.  ფურცელზე ემოციების წერილობით გადმოტანა  განსაკუთრებით კარგია  ამაღელვებელი დავალების ან საქმის დაწყების წინ. ის ეხმარება ადამიანს  ქრონიკული შფოთისგან გათავისუფლებაში, აქვეითებს სტრესის დონეს, ამცირებს შიშს, დაძაბულობას, დეპრესიას,  რაც დადებითად მოქმედებს ადამიანის  განწყობაზე.

ხელით წერა ხსნის გონებას - წერის დროს ადამიანს თავში გენიალური აზრები მოსდის, რომელზეც მანამდე არც უფიქრია. ფურცელი, კალამი ხსნის გონებას და გასაქანს აძლევს ფიქრს, წარმოსახვას, ფანტაზიას. ამიტომ კარგი იქნება, რომ ხშირად წეროთ. უფრო მეტიც,  დაუთმეთ დღეში მინიმუმ 30 წთ. ამ პროცესს და გადააქციეთ ის თქვენს ყოველდღიურობად. 

ხელით წერა აუმჯობესებს მეხსიერებას, განსაკუთრებით ეს სჭირდებათ ბავშვებს - თუ გიჭირთ ტექსტის დამახსოვრება, ნუ დაგეზარებათ, გადაწერეთ ხელით.  ეს არის უძველესი და საუკეთესო მეთოდი მეხსიერების გასაუმჯობესებლად. ეს ტვინის ვარჯიშია, რადგან ხელით გადაწერა აუმჯობესებს თვალით მეხსიერებას, აუმჯობესებს გონების სიფხიზლეს და ამდენად, ტექსტის დამახსოვრებასაც აიოლებს. 

ხელით წერისას ბავშვები მარტივად სწავლობენ კითხვას.  ეს პროცესი ბეჭდვაზე და დაბეჭდილი ასოებით კითხვაზე უკეთესად ეხმარება მოზარდს კითხვის უნარების ჩამოყალიბებაში. იმახსოვრებს სიტყვებს, შემდგომში კითხულობს სწრაფად და სწორად. იმდიდრებს ლექსიკას. ამავე დროს, არავითარ კლავიატურას არ შეუძლია შეცვალოს ადამიანში ის სიამოვნება, რასაც საყვარელი კალმის ხელში დაჭერითა და წერით გრძნობს. 

ხელით წერა ასვენებს თვალებს - არ წუხდებით ელექტრო-ტექნოლოგიების გამოსხივებით,  თავს არ გტკენთ კლავიშების წკაპა-წკუპი, ხმაური და გამოსხივება, გაქვთ რაღაც ხელშესახები სივრცე და საგნები და არა ვირტუალური, სადაც შეგიძლიათ მშვიდად მოკალათებულმა აკეთოთ თქვენი საქმე.

ხელით წერით თქვენ სწავლობთ კალიგრაფიას, მხატვრულად წერის ხელოვნებას, რომელიც მომავალში შესაძლოა, თქვენი შემოქმედებითი წვის, ფანტაზიითა და მარჯვე ხელებით შექმნილი პროდუქტების, ხელოვნების მშვენიერ ქმნილებათა საფუძველი გახდეს,  პროფესიად და თქვენი შემოსავლის წყაროდ აქციოთ. 

მაშ, ასე!!!.. ნუ დაგეზარებათ ხელით წერა.  მას მრავალი სარგებელი მოაქვს.  ხშირად გამოიყენეთ ეს მეთოდი ბავშვებთან მუშაობისას.  

სკოლაში ხელით წერის ერთ-ერთი გავრცელებული მაგალითია კონსპექტის წერა.  ოღონდ, რასაკვირველია,  მოსწავლეს წინასწარ ვეხმარებით და ვასწავლით, როგორ შექმნას კონსპექტი